Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου 2017
Μυθολογία Εκτύπωση

Κατά την μυθική παράδοση η Λήμνος και η Ίμβρος αποτελούσαν κάποτε ένα νησί που ανήκε σ' έναν ηγεμόνα , που μετά το θάνατό του το άφησε στους δυο γιους του. Ο ένας απ' αυτούς θέλησε να εξαπατήσει τον άλλο παίρνοντας για τον εαυτό του κατά τη διανομή το μεγαλύτερο μέρος. Τιμωρήθηκε όμως από τους θεούς ,οι οποίοι χώρισαν το νησί μοιράζοντας το δίκαια. Έτσι δημιουργήθηκε η θάλασσα ανάμεσα στην Ίμβρο και τη Λήμνο. Ο παραπάνω μύθος ίσως έχει μία ιστορική βάση, διότι στον κόλπο του Αγίου Ερμολάου, στο βυθό της θάλασσας διακρίνονται κτίρια και μαρμάρινοι κρουνοί, που δίνουν την εντύπωση βυθισμένης πολιτείας και φέρουν το όνομα Μύθωνες. Η Λήμνος στους πανάρχαιους χρόνους εμφανίζεται να είχε μία μόνο πόλη, που ο Όμηρος την ονομάζει Λήμνο. Άγνωστο είναι ποια ήταν αυτή η πόλη. Ενδεχομένως να ήταν η Ηφαιστία ή η καταποντισμένη σήμερα πόλη Χρύση ΒΑ της Πλάκας.

Το νησί του Ηφαίστου
Κατά την μυθολογία, η Λήμνος είναι το νησί του Ηφαίστου. Ο θεός της Φωτιάς και των αρχαίων σιδεράδων, έπεσε στη Λήμνο όταν ο πατέρας του ο Δίας, θυμωμένος γιατί αυτός είχε πάρει το μέρος της μητέρας του, της Ήρας, σε έναν από τους φοβερούς καυγάδες του ζεύγους, τον άδραξε και τον πέταξε μακριά από τον Όλυμπο. Μετά από περιπλάνηση μιας ολόκληρης ημέρας ανάμεσα στη Γη και στον Ουρανό, έπεσε το δειλινό στο μυθικό βουνό της Λήμνου Μόσυχλο. (Το βουνό Μόσυχλος, λόφος σήμερα ύψους 52 μέτρων με το όνομα Δεσπότης, βρίσκεται στον άξονα του δρόμου Βάρος- Κότσινας- Ρεπανίδι).Κατά το πέσιμό του στο έδαφος έσπασε το πόδι του. Οι ντόπιοι, τους οποίους ο Όμηρος αποκαλεί Σίντιες, τον δέχτηκαν σαν δώρο εξ’ ουρανού, τον περιέθαλψαν και αυτός, σε αντάλλαγμα, τους δίδαξε την Τέχνη του. Ο Ήφαιστος εγκατέστησε στο ηφαίστειο Μόσυχλος, το εργαστήριό του και δίδαξε την τέχνη της μεταλλουργίας στους κατοίκους του νησιού. Κατά το μύθο, ο Ήφαιστος μεταβίβασε τη γνώση της τέχνης στους Καβείρους, παιδιά που απέκτησε από τη νύμφη Καβειρώ. Αυτοί, αργότερα, λατρεύονταν σε ένα ειδικό ιερό που χτίστηκε στη Λήμνο, το Καβείριο. Η λατρεία τους, που ήταν μυστηριακή, επεκτάθηκε στη Σαμοθράκη κι αλλού και μάλλον προέρχεται από κάποια αρχική κλειστή συντεχνία μεταλλουργών.
Γρήγορα οι Λημνιοί προόδευσαν και δημιούργησαν προς τιμή του Ηφαίστου την πόλη Ηφαιστεία. Η ευημερία όμως αυτή προκάλεσε το φθόνο των Κρητών που κυριαρχούσαν στη Μεσόγειο και επιχείρησαν να την καταλάβουν. Κατά συμβουλή όμως του Ηφαίστου , οι Λημνιοί υποδέχθηκαν τους Κρήτες φιλικά , ώστε ο βασιλιάς τους Ραδάμανθυς συγκινημένος παραιτήθηκε από το σκοπό του και τους έδωσε ως βασιλιά έναν από τους εκλεκτότερους στρατηγούς του, τον Θόαντα, γιό του Διονύσου και της Αριάδνης, ο οποίος δίδαξε στους Λημνιούς την καλλιέργεια του αμπελιού.


Θόαντας ο πρώτος βασιλιάς του νησιού
Ο Θόας, γιος του θεού Διόνυσου και της Αριάδνης, παντρεύτηκε τη Μύρινα, θυγατέρα του Κρηθέα, βασιλιά των Μινύων από τη Θετταλομαγνησία. Για να την τιμήσουν έδωσαν το όνομά της στη πρωτεύουσα του νησιού.
Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Θόαντα, τρομακτικές ηφαιστειακές εκρήξεις συντάραξαν το νησί. Υπαίτιο θεωρήθηκε το αγαλματίδιο της Αφροδίτης , που ήταν τοποθετημένο κοντά στο άγαλμα της "Λημνίας Βοός" και γι' αυτό πετάχθηκε στη θάλασσα. Η θεά Αφροδίτη εκδικήθηκε τις Λημνιές δίνοντας στο σώμα τους φοβερή δυσοσμία, που απωθούσε τους άνδρες τους. Όταν αυτοί έφεραν ικανό αριθμό γυναικών από τη γειτονική Θράκη, οι Λημνιές εξοργίσθηκαν και υπό την αρχηγία της θυγατέρας του Θόαντα ,Υψιπύλης, σκότωσαν όλους τους άνδρες και τους πέταξαν στη θάλασσα από κοντινό λόφο που ονομάσθηκε αργότερα Πέτασσος λόγο της πράξης αυτής. Αλλά και η γύρω περιοχή πήρε το όνομα Ανδροφόνιον ή Ανδρώνι, όπως λέγεται σήμερα. Η Υψιπύλη μόνο παρά τον όρκο της κατάφερε να γλιτώσει τον πατέρα της Θόαντα κρύβοντας την μέσα στο Ναό. Οι γυναίκες όμως γρήγορα τον ανακάλυψαν και τον πέταξαν και αυτόν στον Πέτασσο. Μία δεύτερη εκδοχή αναφέρει ότι για να σώσει τον πατέρα της η Υψιπύλη τον έκρυψε σε ένα κιβώτιο και τον φυγάδευσε στον αδερφό του Οινοποιώντα, βασιλιά της Χίου. Κατά μία άλλη παραλλαγή του μύθου ο Θόαντας φυγαδεύτηκε με μία σχεδία, η οποία κατέληξε στο νησί των Κυκλάδων, Σίκινος.  Επέστρεψε όμως στη Λήμνο στα βαθιά γεράματα.
Στο μύθο αποτυπώνεται η δυσκολία με την οποία ο ντόπιος πληθυσμός και ιδίως οι γυναίκες αποδέχτηκαν τους Κρητικούς στρατιώτες του Θόαντα ως μόνιμους κατοίκους, εραστές, συζύγους κλπ.
Η Υψιπύλη, διαδέχτηκε στον θρόνο τον πατέρα της και υπήρξε η πρώτη μυθική βασίλισσα της Λήμνου.

Αργοναύτες
Όταν ο θυμός της Αφροδίτης καταλάγιασε, καταφθάνουν στο γυναικοκρατούμενο νησί οι Αργοναύτες με τον Ιάσονα, στο ταξίδι τους για την Κολχίδα. Αρχικά, οι Λημνιές αρνήθηκαν να τους επιτρέψουν να αποβιβαστούν. Τελικά, μετά από διαπραγματεύσεις συμφωνήθηκε να αποβιβαστούν, υπό τον όρο ότι θα ικανοποιήσουν όλες τις στερημένες γυναίκες, ανεξαρτήτως ηλικίας και εμφάνισης.
Οι Αργοναύτες έμειναν αρκετά χρόνια στο νησί και άφησαν πολλούς απογόνους δημιουργώντας μια νέα γενιά κατοίκων. Η βασίλισσα Υψιπύλη συνδέθηκε ερωτικά με τον Ιάσονα και απέκτησαν δυο γιους, τον Εύνηο και το Θόαντα. Κατά την παραμονή των Αργοναυτών η Υψιπύλη διοργάνωσε αθλητικούς αγώνες στη μνήμη του πατέρα της, στους οποίους διεξήχθη για πρώτη φορά το πένταθλο. Οι πρώτοι Ημίθεοι Πενταθλητές ήταν ο Τελαμώνας, ο Λυγκέας, ο Ζήτης, ο Κάλαϊς και ο Πηλέας. Το πένταθλο από το 708 π.Χ. στη 18η Ολυμπιάδα, έγινε Ολυμπιακό Άθλημα.
Τελικά, έπειτα από την επίμονη παρότρυνση του Ηρακλή συνέχισαν το ταξίδι τους προς την Κολχίδα. Στη Λήμνο στάθμευσαν και κατά την επιστροφή τους. Με το μύθο ερμηνεύεται η μόνιμη εγκατάσταση των Μινύων στη Λήμνο και η επικράτησή τους στη διαμάχη τους με τους Κρήτες. Επίσης, επιβεβαιώνεται πως η Λήμνος αποτελούσε ενδιάμεσο σταθμό στο δρόμο προς τις μεταλλοφόρες περιοχές του Εύξεινου Πόντου.

Τρωικός πόλεμος
Ο Εύνηος διαδέχτηκε την μητέρα του Υψιπύλη, μετά την καταδίκη της από τις γυναίκες, δύο γενιές μετά τον πρώτο μυθικό βασιλιά Θόαντα. Η περίοδος της βασιλείας του συνέπεσε με τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Εύνηος συνεργάστηκε και με τα δύο αντιμαχόμενα στρατεύματα, αποδεικνύοντας τις ικανότητες του στο Εμπόριο, την διαπραγμάτευση αλλά και την διπλωματία. Σύμφωνα με τον Όμηρο, τους πουλούσε κρασί κι εκείνοι τον προμήθευαν χαλκό, σίδηρο, δέρματα και ανδράποδα(δούλους).

Φιλοκτήτης
Κατά τη διάρκεια της πρώτης εκστρατείας εναντίον της Τροίας, ο Φιλοκτήτης μαζί με τον Ηρακλή πήγαν στο νησάκι Χρύση, ΒΑ της Λήμνου, όπου προσέφεραν θυσίες στο βωμό της Θεάς Χρύσης που υπήρχε εκεί. Αργότερα, ο Φιλοκτήτης ξαναπήγε στο βωμό της Θεάς Χρύσης για να προσφέρει θυσίες για λογαριασμό όλων των Αχαιών. Τότε τον δάγκωσε φίδι στο πόδι, με αποτέλεσμα να υποφέρει από δυνατούς πόνους και από την πληγή του ποδιού του να βγαίνει μια άσχημη μυρωδιά. Οι Αχαιοί τον εγκατέλειψαν στη Λήμνο και έφυγαν για την Τροία. Ο Φιλοκτήτης έμεινε για πολλά χρόνια στη Λήμνο μέσα σε μια σπηλιά. Έβρισκε τροφή κυνηγώντας με τα όπλα του Ηρακλή που είχε και ανακουφιζόταν από τους πόνους του ποδιού του με τη "Λημνία Γη", ενός θεραπευτικού χώματος που υπάρχει στην περιοχή του Μόσυχλου.
Η είδηση της άλωσης της Τροίας μεταδόθηκε με διαδοχικές φρυκτωρίες(μετάδοση σημάτων με φωτιές) από την Τροία στο Ερμαίον Όρος της Λήμνου, το οποίο σήμερα είναι καταποντισμένο από ισχυρό σεισμό(ΒΑ του νησιού -Ξέρες Πλάκας)  από εκεί στον Άθω, την Εύβοια, την Αττική, την Κόρινθο, ως την Σπάρτη όπως αναφέρει ο Αισχύλος στο έργο του "Αγαμέμνων":
Από τους μύθους αυτούς αποδεικνύεται ότι η Λήμνος είχε πλέον αποικιστεί από τα μυκηναϊκά φύλα κατά το 13ο αιώνα π.Χ., στον οποίο τοποθετείται ο τρωικός πόλεμος. Ο αποικισμός επιβεβαιώνεται κι από τα αρχαιολογικά ευρήματα.


communitycentreslogo_rgb.jpg
koinpantfarm.png
banner_taksidevontas_sti_limno.jpg
banner_kanonismoi.jpg
a_webbaner.gif
bannerkifi5.png
bikesharing.jpg
polioxni2.jpg
civilprot2.jpg
banner_kep.png